这是20171102的教材录音 003病苦

佛教中人生之苦 三、病苦：

有一句話說得好“人無千日好，花無百日紅。”

人自出生以後，就與疾病結下了不解之緣！

從生至死，有誰沒有生過病？

縱然身體再健康的人，頭痛發熱，傷風感冒也是有過的。

一個人生了病，需要別人的照顧，非但自己痛苦，

更增加別人的麻煩。

再有，常言說‘久病無孝子’，常年生病，雖孝子賢孫，

也沒有那麼孝順了。

真正說，不管是父母病了，還是夫妻之間有人病了，

能夠體貼照顧得無微不至的，實在難得。

還有一些古代詩人，寫下了許多詠病的名句。

如宋朝有名詩人楊萬裡，曾寫下這樣的詩句：

        誰擬今春樂事濃，依然枉卻一東風，

        年年不帶看花眼，不是愁中即病中。

這首詩的意思從字面看，為春逝而傷感。詩人因為憂愁

傷感，體弱多病，多少年來都沒有游春賞花的機會，

滿以為今年春天可以玩賞一番，飽覽春景之樂，

但結果辜負了美麗的春景；多年來不曾有過賞花的眼福，

因為不是在愁中無心看花，便在病中無法看花。

這首詩說出心裡的愁苦，也道出了身體上的病苦。

其實，在座的每一個人，在自己的人生中，

曾經不止一次經歷過這樣的感受。

當一個人心情不好，或身體不舒服的時候，

面對良辰美景，也是無福消受了，所以說生病是苦。

佛教中人生之苦 三、病苦：

ในพุทธศาสนาทุกขสัจอันดับที่สาม คือพยาธิทุกข์ (ทุกข์จากการเจ็บป่วย)

有一句話說得好“

มีคำพูดหนึ่งพูดไว้ดี

人無千日好，花無百日紅。”

คนย่อมไม่ประสบแต่สิ่งดีๆตลอดพันวัน ดอกไม้ย่อมไม่อาจมีสีสดสวยตลอดร้อยวัน

人自出生以後，就與疾病結下了不解之緣！

คนตั้งแต่เกิดมา ก็ได้ผูกความสัมพันธ์กับความเจ็บไข้ได้ป่วยอย่างแนบแน่นแล้ว

從生至死，有誰沒有生過病？

ตั้งแต่เกิดจนตาย มีใครไม่เคยเจ็บป่วยบ้าง

縱然身體再健康的人，

ถึงแม้ผู้ที่มีร่างกายแข็งแรง

頭痛發熱，傷風感冒也是有過的。

การปวดหัว ตัวร้อน เป็นไข้ เป็นหวัดก็ต้องมีบ้าง

一個人生了病，需要別人的照顧，

คนๆ หนึ่งเมื่อเจ็บป่วย จำเป็นต้องให้ผู้อื่นมาดูแล

非但自己痛苦，

ไม่เพียงแต่ตัวเองเป็นทุกข์

更增加別人的麻煩。

แต่ยังเพิ่มความลำบากให้ผู้อื่น

再有，常言說‘久病無孝子’，

อีกทั้ง มีสุภาษิตกล่าวไว้ว่า  ป่วยนานไร้ลูกกตัญญู

常年生病，雖孝子賢孫

ถ้าเจ็บป่วยชั่วนาตาปี ถึงแม้มีลูกหลานกตัญญู

也沒有那麼孝顺了

ก็จะกลายเป็น ไม่กตัญญูเท่าที่ควร

                                               

真正說，不管是父母病了，

พูดตามความเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นบิดามารดาป่วย

還是夫妻之間有人病了，

หรือว่าระหว่างสามีภรรยาเกิดป่วย

能夠體貼照顧得無微不至的，

ผู้ที่สามารถดูแลอย่างทั่วถึง ไม่ขาดตกบกพร่องนั้น

實在難得。

หาได้ยากยิ่ง

還有一些古代詩人，寫下了許多詠病的名句。

ยังมีนักกวีโบราณอยู่หลายคน เคยเขียนบทกวีรำพันถึง

ความเจ็บป่วยไว้เป็นจำนวนมาก

如宋朝有名詩人楊萬裡，曾寫下這樣的詩句：

เช่นนักกวีมีชื่อเสียงสมัยราชวงค์ซ่ง หยังวั่นหลี่

ได้เขียนบทกวีไว้ดังนี้

‘誰擬今春樂事濃

หวังอย่างยิ่งปีนี้จะได้ชื่นชมความงามของธรรมชาติ

，依然枉卻一東風，

แต่ความหวังก็มลายหายไปกับสายลมเช่นเดิม

    年年不帶看花眼，

ปีแล้วปีเล่าก็ไม่มีบุญตาที่จะได้ชมความงามของดอกไม้

不是愁中即病中'。

ถ้ามิเป็นเพราะทุกข์ใจจนไม่มีใจไปดู ก็เป็นเพราะเจ็บป่วย

จนไม่สามารถไปดูได้

這首詩的意思從字面看，為春逝而傷感。

ความหมายของกวีบทนี้เมื่อดูตามหนังสือ เป็นความเศร้า

โศกของการจากไปของฤดูใบไม้ผลิ

詩人因為憂愁傷感，體弱多病，

เนื่องจากนักกวีมีความหม่นหมองเศร้าโศก ร่างกาย

อ่อนแอ โรคภัยรุมเร้า

多少年來都沒有游春賞花的機會，

หลายปีแล้วที่ไม่มีโอกาสได้ชื่นชมความงดงามของ

ดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ

滿以為今年春天可以玩賞一番，

ได้แต่เต็มเปี่ยมด้วยความหวังว่าฤดูใบไม้ผลิของปีนี้ จะ

ได้ชื่นชม

飽覽春景之樂，

และอิ่มเอม มีความสุขกับทัศนียภาพอันงดงาม

但結果辜負了美麗的春景；

แต่แล้วต้องผิดหวังจากธรรมชาติอันงดงามนี้

多年來不曾有過賞花的眼福，

หลายปีมานี้ก็ไม่มีบุญตาได้เห็นความงดงามของดอกไม้

因為不是在愁中無心看花，

เนื่องจากถ้าไม่ใช่ความทุกข์จนไม่มีใจดูดอกไม้

便在病中無法看花。

ก็เพราะว่าป่วยจนไม่อาจไปดูได้

這首詩說出心裡的愁苦，

กวีบทนี้เขียนรำพันถึงความโศกเศร้าในใจ

也道出了身體上的病苦。

และพูดถึงความเจ็บป่วยของร่างกาย

其實，在座的每一個人，

แท้จริงแล้ว ทุกคนที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้

在自己的人生中，

ในชีวิตของแต่ละคน

曾經不止一次經歷過這樣的感受。

ล้วนเคยผ่านความรู้สึกเช่นนี้ไม่น้อยกว่าหนึ่งครั้ง

當一個人心情不好，或身體不舒服的時候，

เมื่อคนๆ หนึ่งมีจิตใจเป็นทุกข์ และมีสุขภาพร่าง

กายที่ไม่ดี

面對良辰美景，也是無福消受了，

ถึงจะอยู่ต่อหน้าสิ่งดีๆ หรือทัศนียภาพที่งดงาม ก็ไม่

สามารถเสพสุขและชื่นชมมันได้

所以說生病是苦。

ดังนั้นจึงกล่าวว่า ความเจ็บป่วยเป็นทุกข์

刘婵兰    翻译

23 / 10 / 2560